„ჯინსების თაობა“ სპორტულებში

Posted: June 23, 2011 by გიორგი ფირცხალაიშვილი in გიორგის საავტორო სვეტი

60- 70იან წლებში დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში და აშშში ისეთი ლეგენდარული როკ–ჯგუფები, როგორებიც იყვნენ “led zeppelin” “pink floyd” “deep purple” “beatles” საზოგადოებაში აზროვნების და ალტერნატიული მუსიკის რევოლუციას ავითარებდნენ, რაც თავისუფალ, ახალ აზროვნებას გულისხმობდა და თავის თავში როგორც პროგრესს ასევე პროტესტს წარმოადგენდა ერთფეროვნებისა და სოციალური პასიურობის წინააღმდეგ. როგორც ტექსტებით ასევე მუსიკალურობით. ამ დროს კი  საბჭოურ ქვეყნებში  алла пугачева–ს   „миллион алых роз“  ერთერთი მთავარი ჰიტი იყო და მსგავსი ტიპის გემოვნებაზე იზრდებოდნენ თაობები, როგორც მსმენელი ასევე თავად მომღერლებიც. სიმღერის ტექსტები ძირითადად შედგებოდა „უსასრულო მოლოდინზე, ან ცალმხრივ სიყვარულზე აგებული მოტივებით.  (რაც ზემოთხსენებულსაც კი ძილერ ჩამორჩებოდა) სადაც მაისი, გზა, ვარდები, მენატრები, უშენობა ისევე ხშირად მეორებად სიტყვებს წარმოადგენდნენ, როგორც დღევანდელი თბილისის ქუჩებში საშაურმეები. ეს ზეგავლენა ახლაც იგრძნობა თანამედროვე რუსულ პოპ–კულტურაში და ზუსტად მსგავსი ტიპის ტექსტები ახასიათებდა სულ რამოდენიმე წლის წინ გადაშენებულ ქართულ შოუ–ბიზნესსაც. რამაც ალბათ საკმაო გავლენა იქონია საქართველოში მუსიკალური გემოვნების ჩამოყალიბებაზე.

      სწორი გემოვნება უდიდეს გავლენას ახდენს ადამიანის ფორმირებაზე. კარგი მუსიკა ავსებს შინაგან სიცარიელეს, აფართოებს სულიერ სამყაროს,  აზრიანი და განსხვავებული ტექსტები ზრდიან გონებრივ არეალსა და ფანტაზიას. შესაბამისად საზოგადოების სიჯანსაღის ერთერთი განმაპირობებელი ფაქტორი მუსიკალური გემოვნებაცაა, რადგან მას პირდაპირი შეხება აქვს მასთან. მაგრამ მაშინ, როცა ქვეყანაში ქართული ხალხური ფოლკლორის ნაცვლად რადიოში უზომო რაოდენობის თხოვნები შემოდის გია სურამელაშვილზე და ნინო ჩხეიძეზე, (რომელთაც გაუმარჯოს სიგნალებით!) ან მაშინ როცა Ray Charles „ვიღაც ბრმა ზანგი“ გვგონია  და ვუსმენთ justin bieber-ს და ან კიდევ Nina Simone  „ძველმოდურობაა“ (რა ცუდი სიტყვაა) და ledi gaga მოდურობისა და პროგრესის კორიფე, მგონი ეს ისევე მნიშვნელოვანი პრობლემაა, როგორც თუნდაც უმუშევრობა. მართალია პოპ–კულტურა პოპულარულია და უსმენენ მას, როგორც ამერიკაში ასევე დასავლეთ ევროპაშიც მაგრამ იქ თავის დროზე MTv-ის საუკეთესო ჰიტებად შეირაცხნენ: Beatles –  let it be, yesterday, pinc floyd – hey you, და სხვა. ( ჩვენთან თავის დროზე არა, ( ან ვერა) მომავალში კიდევ რას ვაპირებთ ნოსტრადამუსმაც არ იცის….)  და კიდევ რამდენად გვესმის ცოცხალი მუსიკის ფასი? არადა წესით უნდა გვესმოდეს, ქართული ხალხური მრავალხმიანის და სამხმიანის  შთამომავლებს.   

   ”გემოვნებაზე არ დაობენო,“ ვერ დაგეთანხმები მეგობარო, რადგან ყველაზე ხშირად გემოვნებაზე დაობენ. შეიძლება არ იდავო მისი ფორმირების შემდეგ, ადამიანი ინდივიდია და თითოეული თავის თავს განსხვავებულ და მისთვის მისაღებ ატმოსფეროში პოულობს, მაგრამ მაშინ როცა ყველაზე ხშირად რადიოში ითხოვენ ნინო ჩხეიძეს, ეს ერის სირცხვილია და ამაზე უნდა იდავო. (ბანალური თემაა,  (თანაც რას გადავეკიდეთ ამ ქალს) თუმცა საშველი მაინც არ დაადგა, ასე რომ მაინც აქტუალურია.) 

     ღირებული მუსიკის მოსმენა ასევე გასწავლის სხვა ღირებულებებისადმი პატივისცემას. სავალდებულო არაა, ყველა კლასიკას უსმენდეს, მაგრამ რეზინის ბუშტისა და საჰაერო ბურთის გარჩევა ერთმანეთისგან უნდა შეეძლოს.

          არა ის,  ფაქტია, რომ ჯინსები გვაცვია. თუმცა სულაც ვერ ვამჩნევთ,  ჩვენს შარვალს უკან დიდი ასოებით რომ აწერია: “Adidads,” ან  რავი ზოგს “Puma” ურჩევნია…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s